Barnebokminne

  • Den søte og klønete vampyren

    Den søte og klønete vampyren

    Nina Aalstad

    I serien Den vesle vampyren er vampyrer stort sett snille, til tider klønete, og mest av alt veldig, veldig mennesklige.  Serien er akkurat slik jeg minnes at bøker skulle være da jeg var åtte-ni år og slukte bokstabler inn i kottet mitt: Koselige, spennende, morsomme og lettleste.

  • Gummi-Tarzan i steinrøysa ved Barentshavet

    Gummi-Tarzan i steinrøysa ved Barentshavet

    Guri Fjeldberg

    Sæterkrysset, Oslo, ca. 1980. På den tida fantes fortsatt bibliotekavdelinger i bydeler uten særskilte utfordringer, og oppe i annen eller tredje etasje ved siden av tannlegen, og over banken, sånn husker jeg det i alle fall, lå Nordstrands filial.

  • Barndommens plommetrær

    Barndommens plommetrær

    Guri Fjeldberg

    Da jeg var fire år gammel, leste jeg en bok om en gutt som ble til et plommetre.

  • Fantastisk trist

    Fantastisk trist

    Guri Fjeldberg

    Jeg har ganske uklare minner av hvilken plass bøker hadde i mitt liv som barn. Ærlig talt å husker jeg bare en liten håndfull bøker fra barndommen i det hele tatt. Jeg er usikker på når og hvor de ble lest, og hvor ofte det skjedde. Men, jeg liker å tro at de beste historiene…

  • Fantasiens bibel

    Fantasiens bibel

    Guri Fjeldberg

    Denne boka var min mors fantasibibel. Barna i Jungelen gjorde henne nesten kavete av lykke. Hun ble litt vill. Og det var deilig. Opprømt og varm i kinnene leste hun boka for oss. Denne boka som var så deilig surrealistisk, så morsom og farlig, så overraskende og frekk med sine uvanlige og vakre tegninger. Og…

  • Ikkje lett å vere ku

    Ikkje lett å vere ku

    Guri Fjeldberg

    Da Per var ku kom fyrst ut i 1946, med enkle strek-illustrasjonar utan farge. 1976 kom utgåva som vi kjenner best i dag, den er i typisk naivistisk strek og lette, friske fargar. Originalutgåva har nettopp kome ut på ny i ei samla jubileumsutgåve. Historia er kort fortalt slik: Per har vore på landet heile…

  • Lengselen etter «noe mer»

    Lengselen etter «noe mer»

    Guri Fjeldberg

    Som liten leste jeg hele tiden. Jeg gikk, spiste, lå og leste. Når jeg ikke leste selv, ble jeg lest for av mamma. Derfor føles det som helligbrøde å måtte velge én bok. Jeg har en million bøker fra barndommen.

  • Onkel Tom og indianarane

    Onkel Tom og indianarane

    Guri Fjeldberg

    Då eg var liten, veit eg at me vart lest mykje for. Det gjekk liksom mange år oppi skulen, synest eg hugse, før det kom noko frå kateteret som eg ikkje hadde høyrt før. Sjølv, som lesar, var eg ikkje noko særleg tess. Eg syns det var tungt, og kunne ikkje på noko vis måle…

  • Minna kan ein ikkje stola på

    Minna kan ein ikkje stola på

    Guri Fjeldberg

    Då eg sette meg ned for å rekna opp mine sterkaste leseopplevingar som barn, dukka Det røde eplet/Morfar er sjørøver av Jan Lööf kjapt opp i tankane. Og ikkje minst Ole Lund Kirkegaard sine sprudlande påhitt i Otto er et nesehorn, Gummi-Tarzan, Hodja frå Pjort etc.  Eg skulle til å setje meg ved pc’en og…

  • Kan ein hugse ei bok – utan å vite det sjølv?

    Kan ein hugse ei bok – utan å vite det sjølv?

    Guri Fjeldberg

    «Hugsar du denne?» Eg og familien min er på den vante søndagsmiddagen hos foreldra mine. Nett no kjem mor mi hoiande og veiftande med ei bok i neven. (Greitt, muleg eg overdriver litt med hoiinga, men veiftinga, den er det ingen tvil om.) «Om du ikkje hadde veifta så voldsomt, ville det vore mykje lettare,» seier…